Psychoterapia systemowa oparta jest na nurcie opisującym człowieka jako istotę przynależną zwykle do systemów społeczno – kulturowych. Uznaje się w niej, że najpełniejsze zrozumienie trudności człowieka możliwe jest jedynie w kontekście, w którym żyje człowiek, z uwzględnieniem jego osobistych przeżyć.

Psychoterapeuta i klienci (rodziny, pary lub osoby indywidualne) omawiają wspólnie zasoby, dotychczasowe strategie radzenia sobie. Poszukują źródeł trudności oraz dążą do wypracowania najlepszych, a zarazem możliwych do wdrożenia rozwiązań. Psychoterapeuta zaprasza klienta/ów do omówienia granic wewnętrznych i społecznych oraz form i sposobów komunikacji z innymi. Wszystko to odbywa się w bezpiecznych dla klienta warunkach, z pełnym poszanowaniem poufności i godności uczestników terapii.